“Me-time? Dat bestaat niet in een opvangcentrum.”
![](https://www.fedasil.be/sites/default/files/styles/content/public/content/news/thumb/web_hoofdartikel.png?itok=rvNAupGS)
Welke gevolgen heeft deze crisis voor de bewoners?
“Afspraken en interviews bij de asielinstanties en bij de gemeente staan op een heel laag pitje of werden in het begin zelfs stilgelegd. Het gemiddelde verblijf in een opvangcentrum is daardoor opgelopen tot ongeveer 18 maanden. Deze lange’wachttijd’ is uiteraard frustrerend voor de bewoners.“
Hoe gaan ze om met de nationale en lokale maatregelen?
“Alle bewoners dragen verplicht mondmaskers in de gemeenschappelijke delen van het centrum en respecteren de regels, zoals de avondklok.
Enerzijds begrijpen de mensen heel goed dat gezondheid primeert, anderzijds zitten ze in een situatie die erg belastend is voor hun mentale weerbaarheid. De accommodatie is in Deurne gelukkig goed in orde, maar lange tijd in een kamer van 4 op 4 meter wonen met het hele gezin is nefast voor de harmonie. Me-time ontbreekt in een collectieve opvang. Er is geen privacy voor de ouders onderling of voor de kinderen. Toch zijn er sinds kort twee nieuwe zwangerschappen in het centrum. Dat fascineert me dan wel. Ik vraag me af hoe wij met zo’n situatie zouden omgaan.”
Hoe ervaar je deze periode persoonlijk?
“Het is duidelijk dat we moeten gaan nadenken over andere omgangsvormen. Ik vind mondkapjes mentaal vermoeiend, maar ik weet heel goed dat ze nodig zijn. Het getuigt van respect naar je medemens. Het verleden leert dat alle ingrijpende maatschappelijke veranderingen tijd nodig hebben. Hoe meer mensen zich aan de regels houden, hoe gemakkelijker het zal zijn om ons aan te passen.”