Vrijwillige terugkeer in stijgende lijn

In 2016 keerden 4267 personen vrijwillig terug. Vrijwillige terugkeer blijft dus toenemen, vooral naar Irak en Afghanistan.

In 2016 keerden 4267 personen terug naar hun land van herkomst via het vrijwilligeterugkeerprogramma, dit is iets meer dan het jaar daarvoor (4053 personen in 2015, een stijging van 5%). Bijna de helft van deze personen kreeg steun om zich opnieuw in hun land van herkomst te integreren en werden hierbij geholpen door lokale partners van Caritas International en de Internationale Organisatie voor Migratie.

Vooral terugkeer naar Irak en Afghanistan

Sinds 2015 is Irak de eerste bestemming, goed voor 1 vrijwillige terugkeer op 4. Het gaat voornamelijk om asielzoekers. Het programma voor vrijwillige terugkeer richt zich immers zowel tot asielzoekers (tijdens de procedure of uitgeprocedeerd) als tot migranten die illegaal in het land verblijven en nooit asiel hebben aangevraagd in België.

2016 kende ook een toename van de terugkeer naar Afghanistan, Oekraïne, Roemenië, Mongolië en Albanië. Vrijwillige terugkeer naar Rusland, de belangrijkste bestemming in 2013, is de laatste drie jaar echter afgenomen.

Een groot deel van de terugkeer was voor rekening van alleenstaande personen (ongeveer 2700 personen), waaronder 34 (ex-)niet-begeleide minderjarigen. Daarnaast keerden in 2016 ook 550 families terug naar hun land van herkomst.

50% van de personen wordt begeleid door Fedasil

In de opvangcentra en de terugkeerloketten, gaven de terugkeerbegeleiders van Fedasil informatie en hulp aan 50% van de personen die in 2016 zijn teruggekeerd. De andere terugkeerkandidaten werden geholpen door onze partners.

Elke migrant die vrijwillig wil terugkeren kan hiervoor terecht bij een van de loketten van Fedasil. In 2016 opende Fedasil het vijfde terugkeerloket in Charleroi. De andere loketten liggen in Brussel, Antwerpen, Gent en Luik.

Terugkeer vanuit Tunesië

Sinds 2016 werkt Fedasil samen met IOM Tunesië om vrijwillige terugkeer te organiseren vanuit Tunesië. Veel migranten zitten immers vast aan de Tunesische kust zonder alternatief. Tussen augustus en december keerden maar liefst 88 personen terug vanuit Tunesië naar Congo en West-Afrika (Guinee, Senegal enz.).

Deze cijfers omvatten niet het vrijwillig vertrek in het kader van de Dublin-conventie naar een EU-land waar de migrant reeds asiel had gevraagd (en dat wordt georganiseerd door de DVZ).